Piesza Pielgrzymka Miłosierdzia Pielgrzymka Rowerowa Piesza Pielgrzymka Miastko - Sianowo Piesza Pielgrzymka Świętych Gór Piesza Pielgrzymka Słupsk - Góra Chełmska

Aktualności

Medytacja - dzień trzynasty

Sie 13

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza 

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. 

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. 

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu». Gdy Jezus dokończył tych mów, opuścił Galileę i przeniósł się w granice Judei za Jordan.

We wczorajszej refleksji nad Ewangelią podjęto temat postawy uczniów Jezusa względem osób, które przeciw nam grzeszą. Dziś pozostajemy w sprawach naszych relacji międzyludzkich, jednak Słowo Boże ukierunkowuje nas na temat bardziej szeroki – ogólnej winy bliźnich względem nas. Problem tyczy się przebaczenia. Punktem wyjścia jest pytanie Piotra o granice tego przebaczenia. Apostoł uznaje za górną granicę siedmiokrotne przebaczenie. W symbolice biblijnej liczba 7 oznacza doskonałość. Zdawać się więc może, że postawa jaką proponuje Piotr wyrażać ma pewien ideał. Piotr proponuje, by przebaczenie było oznaką doskonałości chrześcijańskiej. Jednak w propozycji Apostoła znajdujemy świadomość jakiejś granicy tej postawy. Pan Jezus odnosząc się do tej propozycji stwierdza, że nie aż 7 razy, lecz aż 77 razy. Jezus zwielokrotnia to, co według Piotra było granicą ludzkich możliwości. Liczbę siedemdziesiąt siedem należałoby zatem przetłumaczyć jako „zawsze”. Ile więc razy chrześcijanin ma przebaczyć, jeśli brat zawini przeciwko niemu? Odpowiedź brzmi: zawsze. Jednak ponieważ można odnieść wrażenie, że chrześcijanin ma stać się swego rodzaju „ofiarą losu”, czy zgadzać się by wylewano na niego każde pomyje, dlatego istotnym jest zrozumienie rzeczywistości przebaczenia. To nie zgoda na zło, niesprawiedliwość, czy czyjś grzech. Reakcję względem tych postaw i czynów Pan Jezus prezentował nam wczoraj – upomnij, idź ze świadkiem, donieś Kościołowi, niech ci będzie jak poganin. Nie może więc być akceptacji dla grzechu i zła, to fałszywe przebaczenie i zatruta miłość. Przebaczenie to odrzucenie zła, przy jednoczesnej szansie danej człowiekowi, by naprawił swoją winę. Przebaczenie to postawa wolnej woli człowieka, to moja wolna decyzja. Ja decyduję, że nie kieruję się zemstą, czy odwetem. Nie pozwalam, by wina, którą ktoś zaciągnął przeciw mnie zniewoliła moje życie. W imię miłości do Boga odpuszczam winę, daję szansę naprawy, nie koncentruję się na złu. Papież Franciszek uczy: „nie noś dalej tego bezowocnego krzyża nienawiści, urazy, „zapłacisz mi za to”. To słowo nie jest ani chrześcijańskie, ani ludzkie. Wielkoduszność Jezusa uczy nas, że aby wejść do nieba, musimy przebaczyć … Niech Pan pomoże nam to zrozumieć i pochylić głowy, aby nie być pysznymi, aby być wspaniałomyślnymi w przebaczeniu. Wybaczyć przynajmniej dla własnej korzyści. Jak to możliwe Tak: przebacz, bo jeśli nie wybaczysz, nie uzyskasz przebaczenia. Choćby to. Ale zawsze jest to przebaczenie”. 

© Piesza Pielgrzymka diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej
wykonanie:strony internetowe słupsk